ΒΑΡΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ: ΕΥΚΟΛΗ ΛΥΣΗ Ή ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ;

Αναρτήθηκε απο: Σταυρούλα Γκιουζελίδου στις 16/09/2015 - Στην κατηγορία αρθρών: Γενικά -

Ως γνωστόν η παχυσαρκία αποτελεί ένα από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα υγείας στο σύγχρονο κόσμο , με όλο και αυξανόμενα imagesποσοστά θνησιμότητας κυρίως λόγω και άλλων συνοδών προβλημάτων. Έτσι λοιπόν ο κίνδυνος να πεθάνει κάποιος με νοσογόνο παχυσαρκία από οποιαδήποτε πάθηση είναι 12 φορές μεγαλύτερος από κάποιον με φυσιολογικό βάρος. Νοσογόνος ονομάζεται η παχυσαρκία με ΔΜΣ 40-50 και από 50 και πάνω χαρακτηρίζεται και ως κακοήθης καθώς αυξάνεται κατά πολύ ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών υγείας και αιφνίδιου θανάτου.

Τα προβλήματα υγείας που προκαλεί η νοσογόνος παχυσαρκία αφορούν σχεδόν όλα τα όργανα του οργανισμού.

  • Μειωμένη λειτουργία των πνευμόνων
  • Αύξηση της αρτηριακής πίεσης, της χοληστερόλης και του σακχάρου στο αίμα
  • Πέτρες στη χοληδόχο κύστη και δυσλειτουργία του ήπατος
  • Αρθρίτιδες, κιρσοί, οίδημα και άτονα έλκη στα πόδια
  • Αυξημένος κίνδυνος μετεγχειρητικών επιπλοκών
  • Διαταραχές περιόδου στις γυναίκες
  • Δυσκολία στην τεκνοποοίηση
  • Συχνές καλοήθεις και κακοήθεις παθήσεις στις ωοθήκες , τη μήτρα και τους μαστούς
  • Κάποια είδη καρκίνου όπως του παχέος εντέρου, του προστάτη κ.α.
  • Ψυχολογικά προβλήματα και κατάθλιψη

Έπειτα απ’ όλα τα παραπάνω γίνεται παραπάνω από φανερή η σοβαρότητα αυτής της κατάστασης. Οι περισσότεροι παχύσαρκοι έχουν ένα αρκετά βεβαρημένο ιστορικό από αποτυχημένες προσπάθειες απώλειας βάρους με δυσάρεστα αποτελέσματα για το σώμα ( επανάκτηση των κιλών , μείωση του μεταβολισμού για όσους ακολούθησαν εξαιρετικά στερητικές δίαιτες κτλ.) και την ψυχολογία τους. Έτσι άλλοι έχουν απογοητευθεί πλήρως και θεωρούν πως έτσι θα είναι από εδώ και πέρα η ζωή τους και άλλοι συνεχίζουν να βρίσκονται σε ένα φαύλο κύκλο μεταξύ φαγητού- διατροφής- ενοχών και απογοήτευσης.

Μετά από τόσα χρόνια που απασχολεί η παχυσαρκία την επιστήμη, έχει φτάσει στο σημείο να μπορεί να επέμβει χειρουργικά πλέον σε τέτοιες καταστάσεις και να σώζει ζωές στην κυριολεξία. Ωστόσο μια τέτοια επέμβαση δεν είναι πανάκεια για όποιον δεν μπορεί να είναι εγκρατής και σίγουρα δεν αποτελεί την ”εύκολη λύση”. Το αντίθετο θα έλεγα. Ας δούμε λοιπόν λίγο πιο αναλυτικά σε ποιες περιπτώσεις ενδείκνυνται τέτοιες επεμβάσεις και μερικές άλλες σημαντικές λεπτομέρειες .

Κατ’ αρχάς ο ασθενής πρέπει να είναι μεταξύ 18-65 ετών και με ΔΜΣ>40 (άτομα από 65 ετών και άνω δεν έχουν πολλά οφέλη σε σχέση με τους κινδύνους που πιθανόν να αντιμετωπίσουν με το χειρουργείο, ενώ τα παιδιά μπορεί να υποβληθούν σε μια βαριατρική επέμβαση μόνο όταν συντρέχουν σοβαρά προβλήματα υγείας όπου επιβάλλεται η γρήγορη απώλεια βάρους).

Στόχος του χειρουργείου είναι η βελτίωση της υγείας του ασθενούς  και σε καμία περίπτωση απλά η αισθητική.

Θα πρέπει να είναι αρκετά χρόνια παχύσαρκος και να έχει επιχειρήσει με διατροφή να χάσει το υπερβάλλον βάρος .Έπειτα από επανηλλειμένες αποτυχημένες προσπάθειες και όντας απόλυτα πεπεισμένος ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει με αυτόν τον τρόπο να προχωράει σε μια τέτοια λύση.

Θα πρέπει να μην κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών και κατάχρηση αλκοόλ.

Να μην πάσχει από σοβαρές ψυχικές διαταραχές οι οποίες θα τον εμποδίσουν να συμμορφωθεί με τις μετέπειτα οδηγίες.

Θα πρέπει να είναι ψυχολογικά έτοιμος  για τις μεγάλες αλλαγές που θα γίνουν στη ζωή του, όπως  τη σχέση του με την οικογένεια, τους φίλους και την κοινωνία, τη διατροφή και την εικόνα του. Χάνοντας πολλά κιλά το σώμα θα χάσει τη σφριγηλότητά του ακόμα και στους νέους ανθρώπους, θα είναι ”ξεχειλωμένο” και όχι όπως ένα κλασικό σώμα στα ίδια κιλά. Πολλές φορές οι ασθενείς υπόκεινται και σε πλαστικές εγχειρήσεις μετά για να βελτιώσουν την εικόνα τους.

Οι επεμβάσεις κατά της παχυσαρκίας χωρίζονται σε:

images (1)αρχείο λήψης (1)αρχείο λήψης 

Περιοριστικού τύπου εγχειρήσεις :

Περίδεση στομάχου

Κάθετες γαστροπλαστικές

Γαστρική παράκαμψη κατά Roux-en-Y

Κάθετη γαστρική παράκαμψη με δακτύλιο σιλικόνης κατά Roux-en-Y

Δυσαπορροφητικού τύπου εγχειρήσεις

Χολοπαγκρεατική εκτροπή με υφολική γαστρεκτομή

Χολοπαγκρεατική εκτροπή με γαστρική παράκαμψη κατά Roux-en-Y

Χολοπαγκρεατική εκτροπή με δωδεκαδακτυλικό αποκλεισμό και κάθετη γαστρεκτομή

Η επέμβαση θα πρέπει να επιλεγεί έπειτα από συζήτηση με το θεράποντα γιατρό λαμβάνοντας υπ’ όψιν τον αριθμό των κιλών που πρέπει να χαθούν, τη διατήρησή τους μακροχρόνια, τις επιπλοκές και τους κινδύνους που ενέχει κάθε βαριατρική επέμβαση και αν τα οφέλη μετά από την εγχείρηση είναι περισσότερα από αυτούς. Στόχος της επέμβασης είναι να βελτιωθεί η ζωή και η υγεία του ασθενούς και όχι να γίνει πιο περίπλοκη.

images (1)Όπως για κάθε χειρουργική επέμβαση έτσι και εδώ υπάρχουν κάποιοι κίνδυνοι , οι οποίοι όμως δεν είναι μεγαλύτεροι από άλλα κοινά χειρουργεία , χωρίς να παραβλέπουμε το γεγονός πως η παχυσαρκία από μόνη της αποτελεί παράγοντα κινδύνου για οποιαδήποτε χειρουργική επέμβαση. Ο ασθενής λοιπόν θα πρέπει να είναι πλήρως ενημερωμένος για τις μετεγχειρητικές επιπλοκές των πρώτων 30 ημερών.

Ενδεικτικά αναφέρω μερικές : πνευμονία, ατελεκτασία, μετεγχειρητική αιμορραγία, ενδοκοιλιακά αποστήματα, μόλυνση του τραύματος, ειλεός, διαφυγές από αναστομώσεις κ.α. όπως και για τις επιπλοκές που μπορεί να εμφανιστούν και μετά από χρόνια : στενώσεις αναστομώσεων, ειλεός, μεταβολικές διαταραχές, κήλες, γαστρικά έλκη κ.α

Ακόμη υπάρχουν και κάποιες σοβαρές καταστάσεις που υπάρχει η πιθανότητα  να δημιουργηθούν από την έλλειψη θρεπτικών συστατικών έπειτα από μια βαριατρική επέμβαση. Κάποιες από αυτές είναι η αναιμία, χρόνιος υποσιτισμός και πρωτεϊνική υποθρεψία, διάρροια και δυσοσμία κοπράνων και αερίων, χολολιθίαση, μεταβολική νόσος των αστών, υπερβολική απώλεια βάρους, τριχόπτωση κ.α.

Επειδή είμαι σίγουρη πως σας τρομοκράτησα με όλες τις παραπάνω δυσάρεστες καταστάσεις , ας μιλήσουμε λίγο για τα οφέλη που θα έχουν οι ασθενείς που θα υποβληθούν σε μια τέτοια επέμβαση και σίγουρα δεν είναι ούτε λίγα ,ούτε ασήμαντα .

Πρώτα απ’ όλα ας αναφερθούμε στα οφέλη που θα αποκομίσουν στις επικείμενες ασθένειες τους. Αν λοιπόν δεν εξαλειφθούν images (1)τελείως , θα βελτιωθούν θεαματικά όλες οι προ της εγχείρησης αρρώστιες τους. Οι διαβητικοί μπορεί μέχρι  και να σταματήσουν τελείως τη φαρμακευτική τους αγωγή, η πίεση επανέρχεται σε φυσιολογικές τιμές για τους υπερτασικούς, βελτιώνεται ή εξαφανίζεται η υπνηλία, οι διαταραχές ύπνου, η υπνική άπνοια, η αναπνευστική δυσκολία και η καρδιακή δυσλειτουργία. Σταθεροποιείται η περίοδος στις γυναίκες που είχαν διαταραχές, η απώλεια ούρων  . Όσο αυξάνεται η φυσική δραστηριότητα μειώνεται το οίδημα των κάτω άκρων και ο πόνος στις αρθρώσεις , η χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια βελτιώνονται και μειώνεται η υπογονιμότητα.

Εκτός από την υγεία και την ποιότητα ζωής που αλλάζουν προς το καλύτερο, βελτιώνεται πολύ η εικόνα τους, με άμεσο αντίκτυπο στην αυτοπεποίθησή τους, η οποία ανεβαίνει με αποτέλεσμα την καταπολέμηση της κατάθλιψης ,τη μεγαλύτερη κοινωνική αποδοχή και την αποδοχή καλύτερων ευκαιριών για εργασία, φιλία και προσωπικές σχέσεις.
images

Όσοι επιλέξουν τελικά αυτή τη λύση πρέπει να ξέρουν πως  πρέπει να τηρούν κάποιους κανόνες εφόρου ζωής. Τα δυο πρώτα χρόνια (ανάλογα με το χειρουργείο)όλοι είναι συνεπείς σ’ αυτό γιατί ο οργανισμός από μόνος του αντιδρά στις παρατυπίες (είτε με τη μορφή δυσφορίας , είτε με διάρροιες, είτε με εμετούς κ.τ.λ.). Έπειτα όμως όταν μειώνονται οι δυσάρεστες συνέπειες από τις παρασπονδίες ή και εξαφανίζονται τελείως ,θα πρέπει να έχουν το σθένος να παραμένουν τυπικοί γιατί ο κίνδυνος να ξαναπαχύνουν είναι πάντα εκεί. Η επέμβαση τους δίνει την ευκαιρία να ξαναζήσουν πιο ”φυσιολογικά” τη ζωή τους , δεν τους εξασφαλίζει όμως εφόρου ζωής.

Ανάλογα το χειρουργείο υπάρχουν και διαφορετικοί περιορισμοί. Αλλού λοιπόν πρέπει να εστιάσουμε στην αποφυγή των γλυκών και λιπαρών, αλλού στην καλή μάσηση και τις κρίσεις υπερφαγίας, αλλού μόνο στην ποσότητα. Ακόμη προτείνεται να αποφευχθεί κάποια εγκυμοσύνη τον πρώτο χρόνο για να σταθεροποιηθεί το βάρος καθώς η απώλεια μπορεί να φτάσει και τα 2/3 του αρχικού.

Κλείνοντας λοιπόν  βγάζουμε το συμπέρασμα πως καμία επέμβαση δεν μπορεί να επιτύχει ένα άριστο αποτέλεσμα χωρίς τη συνεργασία του ασθενούς και χωρίς κάποιους κινδύνους. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η κάθε επέμβαση και η συμμόρφωσή του ασθενούς με τις απαιτήσεις της είναι οι δυο βασικές προϋποθέσεις που θα βοηθήσουν να μην ξαναπροσληφθούν τα κιλά που χάθηκαν. Με λίγα λόγια ο καθένας είναι υπεύθυνος για το αν θα κρατήσει τα οφέλη που κατάκτησε μετά την εγχείρηση ή αν όλη αυτή η διαδικασία καταλήξει σε μια ακόμη πιο μεγάλη, επώδυνη και καταπονητική για τον οργανισμό αποτυχία.

16 Οκτωβρίου -Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής

Αναρτήθηκε απο: Σταυρούλα Γκιουζελίδου στις 16/10/2012 - Στην κατηγορία αρθρών: Επίκαιρα -

Όλο και πιο συχνά η τηλεόραση και ο τύπος ασχολούνται με το φαινόμενο της παιδικής παχυσαρκίας. Δυστυχώς λόγω της αυξανόμενης εμφάνισής της έχει ήδη συγκαταλεχθεί ανάμεσα στα νοσήματα της παιδικής ηλικίας αν λάβουμε υπ’ όψιν μας τις σοβαρές επιπτώσεις που έχει στην υγεία του παιδιού και κατ’ επέκταση του αυριανού ενήλικα.

Στις ΗΠΑ υπολογίζεται ότι ένα στα τέσσερα παιδιά είναι υπέρβαρο. Στη χώρα μας ένα στα τρία αγόρια και ένα στα τέσσερα κορίτσια έχουν βάρος πάνω από το φυσιολογικό , ποσοστά υψηλότερα σε σύγκριση με τα περισσότερα των Μεσογειακών χωρών. Τα αγόρια έχουν καλύτερη σχέση με την παχυσαρκία , αλλά τα κορίτσια εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά σπλαχνικής παχυσαρκίας. Στο βιβλιάριο υγείας του παιδιού υπάρχουν διαγράμματα, στα οποία φαίνεται πόσο πρέπει να είναι το ύψος σε σχέση με την ηλικία και πόσο πρέπει να είναι το βάρος σε σχέση με το ύψος.

Η παχυσαρκία είναι ένα τυπικό παράδειγμα πολυπαραγοντικής νόσου και πρέπει να θεωρείται ως το αποτέλεσμα διαφόρων παραγόντων όπως ο τρόπος ζωής, η δίαιτα, η ηλικία, το φύλο και η κληρονομικότητα. Τόσο τα γονίδια όσο και το περιβάλλον επιδρούν στην εμφάνιση της παιδικής παχυσαρκίας. Το είδος της κληρονομικότητας που σχετίζεται με την παιδική παχυσαρκία αφορά γονίδια τα οποία κάνουν κάποιον πιο «ευάλωτο» στο να αναπτύξει ένα συγκεκριμένο τύπο σώματος. Ωστόσο μια γενετική πληροφορία χρειάζεται και το κατάλληλο περιβάλλον για να εκφραστεί, και όταν λέμε περιβάλλον , εννοούμε τον τρόπο ζωής του παιδιού, δηλαδή τη διατροφή και την άσκηση. Παρά τις εκτεταμένες έρευνες δεν είναι ακόμη γνωστό σε ποιο ποσοστό ευθύνεται η κληρονομικότητα και σε ποιο ο τρόπος ζωής. Αυτό συμβαίνει γιατί οι γονείς δίνουν στο παιδί τα γονίδια τους, αλλά και το ανατρέφουν με τις δικές τους συνήθειες. Δεν είναι τυχαίο που τα παιδιά των οποίων και οι δυο γονείς είναι παχύσαρκοι έχουν 80% πιθανότητα να γίνουν παχύσαρκα και ο κίνδυνος αυτός πέφτει στο 40% αν μόνο ο ένας γονιός είναι παχύσαρκος και στο 7% αν κανείς από τους γονείς δεν είναι παχύσαρκος.

Πολλά παχύσαρκα παιδιά, εμφανίζουν ήδη από την ηλικία αυτή τις επιπλοκές της αυξημένης συσσώρευσης λίπους στο σώμα, οι οποίες περιλαμβάνουν διαταραχές στη δράση της ινσουλίνης ( που συχνά εκδηλώνεται με αυξημένα επίπεδα σακχάρου ή ινσουλίνης στο αίμα), τα αυξημένα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης, τα αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων, τη λιπώδη διήθηση του ήπατος και την αύξηση των επιπέδων δεικτών συστηματικής φλεγμονής. Όλες αυτές οι καταστάσεις, οι οποίες αυξάνουν τον κίνδυνο για διαβήτη και καρδιαγγειακά νοσήματα, δεν παρουσιάζουν συμπτώματα και συχνά παραμένουν αδιάγνωστες. Οι διαταραχές αυτές μπορούν να εμφανιστούν και στα λιγότερο παχύσαρκα παιδιά, καθώς φαίνεται να σχετίζονται όχι μόνο με το συνολικό ποσοστό του λίπους, αλλά και με τη θέση στην οποία συσσωρεύεται το λίπος στο σώμα. Ακόμη μπορεί να εμφανίσουν άσθμα και άπνοια ύπνου. Πέρα από τις συνέπειες στη σωματική υγεία, η παχυσαρκία φαίνεται να επηρεάζει και άλλες παραμέτρους που σχετίζονται με την ψυχολογία και την ποιότητα ζωής του παιδιού. Τα παχύσαρκα παιδιά κάποιες φορές παρουσιάζουν μειωμένη απόδοση στο σχολείο. Σε κάποιες μελέτες έχει φανεί ότι είναι επιρρεπή σε εθιστικές συμπεριφορές, όπως το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ, ενώ φαίνεται να παρουσιάζουν μειωμένη αυτοεκτίμηση, μειωμένη ικανοποίηση από την εικόνα του σώματός τους και σε κάποιες περιπτώσεις δυσλειτουργικές σχέσεις με του συνομήλικούς τους.

ΠΩΣ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ;

Η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα είναι ο συνδυασμός ενός ισορροπημένου διαιτολογίου με επαρκή φυσική δραστηριότητα.

Ισορροπημένο διαιτολόγιο είναι αυτό που αποτελείται από 5 γεύματα (3 κύρια και 2 ενδιάμεσα σνακ) , παρέχει τις θερμίδες για την διατήρηση σταθερού σωματικού βάρους και τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται ο οργανισμός για να αναπτυχθεί σωστά. Για ένα παιδί λοιπόν στο καθημερινό του διαιτολόγιο πρέπει να περιλαμβάνονται :

 2-3 μερίδες γαλακτοκομικών για την κάλυψη των αναγκών σε ασβέστιο και βιταμίνη D

 2-4 μερίδες φρούτων για την παροχή βιταμινών και μετάλλων

 Κρέας , αυγό και τυρί πρέπει να καταναλώνονται με μέτρο γιατί εκτός από τις απαραίτητες πρωτεϊνες για το χτίσιμο των ιστών , το σίδηρο και το ασβέστιο(από το τυρί) έχουν και υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένο λίπος

 Δημητριακά (ψωμί , δημητριακά πρωινού, όσπρια, πατάτες, ρύζι, ζυμαρικά) θα πρέπει να υπάρχουν σε κάθε γεύμα του παιδιού καθώς δίνουν ενέργεια και βιταμίνες χωρίς να έχουν λιπαρά

 Λαχανικά πρέπει επίσης να περιλαμβάνονται σε κάθε γεύμα ωμά ή μαγειρεμένα, καθώς παρέχουν βιταμίνες, μέταλλα και φυτικέ ίνες, χορταίνουν και παρέχουν πολύ λίγες θερμίδες

 Εκτός από το ελαιόλαδο όλα τα υπόλοιπα λίπη θα πρέπει να χρησιμοποιούνται σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΑ 5 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΓΕΥΜΑΤΑ

1. Το πρωινό πρέπει να περιλαμβάνει γαλακτοκομικά, δημητριακά και φρούτα. Π.χ. γάλα με δημητριακά και 1 μπανάνα ή 1 ποτήρι φυσικό χυμό και ένα τοστ με τυρί

2. Το δεκατιανό να περιλαμβάνει φρούτα και δημητριακά Π.χ. 1 φρούτο και 1 κουλούρι ή 1 χυμό και 1 τοστ.

3. Το μεσημεριανό να έχει λαχανικά, δημητριακά και κρεατικά π.χ. κρέας με πατάτες, ψάρι με ψωμί, μακαρόνια με κιμά , όσπρια με τυρί και ψωμί και φυσικά πάντα σαλάτα

4. Το απογευματινό να έχει ή κάποιο φρούτο με δημητριακά ή κάποιο γαλακτοκομικό ή ακόμη και κανένα γλύκισμα π.χ. 1 γιαούρτι με μέλι, 1 φρούτο με κράκερς, μερικά μπισκότα κ.α.

5. Το δείπνο μπορεί να περιλαμβάνει γαλακτοκομικά με δημητριακά και φρούτο ή λαχανικά με κρεατικά και δημητριακά σε μικρότερη όμως ποσότητα από του μεσημεριανού.

Σημαντικές συμβουλές

• Να μαγειρεύουμε στο σπίτι και να αφήνουμε τα παιδιά να συμμετέχουν στη διαδικασία του μαγειρέματος. Η λύση του έτοιμου φαγητού θα πρέπει να περιορίζεται σε ελάχιστες περιπτώσεις.

• Προσπαθούμε να βρούμε καινούριες , ελκυστικέ συνταγές για να καταφέρουμε να κάνουμε τα παιδιά μας να φάνε τις ‘’αντιπαθητικές τροφές’’ π.χ. λαχανικά , όσπρια κ.α.

• Οι μερίδες που σερβίρουμε να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες του παιδιού.

• Το παιδί θα πρέπει να τρώει όταν πραγματικά πεινάει. Δεν χάθηκε ο κόσμος, αν αφήσει το πιάτο του μισογεμάτο. Το αδειάζει αργότερα που θα πεινάσει. Μέχρι τότε η λύση δεν πρέπει να είναι το εύκολο σνακ.

• Να προτρέπουμε τα παιδιά να επιλέγουν τρόφιμα χαμηλά σε λίπος και ζάχαρη για να εξοικειωθούν με τις υγιεινές τροφές. Σ’ αυτό παίζουν καθοριστικό ρόλο οι δικές μας διατροφικές συνήθειες , γιατί τα παιδιά μιμούνται αυτό που βλέπουν και όχι αυτό που τους λέμε να κάνουν .

• Να τα μάθουμε να τρώνε αργά και με παύσεις. Είναι επίσης σημαντικό να υπάρχει οικογενειακή, ευχάριστη ατμόσφαιρα στο τραπέζι.

• Να τους δίνουμε ανάμεσα στα γεύματα τροφές χαμηλές σε θερμίδες, όπως γιαούρτι, φρούτα και λαχανικά και να φροντίζουμε να μην υπάρχουν στο σπίτι πληθώρα άλλων τροφών (γλυκίσματα, σνακ, αναψυκτικά κ.α.) , ακόμα και αν τα κρύβουμε.

• Δεν πρέπει να είμαστε πολύ αυστηροί με τα γλυκά ,γιατί η απαγόρευση κάποιας τροφής οδηγεί στην μεγαλύτερη επιθυμία για την τροφή αυτή. Φυσικά η κατανάλωση τους πρέπει να γίνεται με μέτρο και όχι καθημερινά.

• Να περιορίζουμε τις εξόδους των παιδιών σε fast-food, χωρίς να τις απαγορεύουμε τελείως, γιατί είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει αντίδραση (για μεγαλύτερα παιδιά).

• Να εκπαιδεύσουμε το παιδί ώστε να μη συνηθίσει να συνδυάζει κάποιο χόμπι ή δραστηριότητα με το φαγητό. Η διασκέδαση δεν πάει ‘πακέτο’ με κάποιο γεύμα. Ακόμη αν είναι αναπόφευκτο το παιδί να φάει μπροστά στην τηλεόραση ,τότε φροντίζουμε ώστε να καταναλώσει ένα υγιεινό σνακ όπως σπιτικό ποπ κορν, φρουτοσαλάτα, γάλα με δημητριακά, γιαούρτι με μέλι κ.α.

• Να περιορίσουμε τις ώρες που το παιδί παρακολουθεί τηλεόραση ή παίζει παιχνίδια στον υπολογιστή. Να ενθαρρύνουμε τη φυσική του δραστηριότητα, που δε βοηθάει μόνο στον έλεγχο του βάρους του, αλλά και στην καλή ψυχική του κατάσταση. Και φυσικά, όταν μιλάμε για άσκηση, δεν αναφερόμαστε στη γυμναστική των ενηλίκων. Ένα παιδί (και ειδικά ένα παχύσαρκο παιδί) πρέπει να αθλείται και να περνάει συγχρόνως ευχάριστα, να διασκεδάζει.

• Αυξάνουμε τη σωματική δραστηριότητα της οικογένειας, οργανώνοντας περιπάτους, βόλτες με ποδήλατο, παιχνίδια με μπάλα, χορό, ακόμα και χρήση σκάλας αντί του ασανσέρ, ακινητοποίηση του αυτοκινήτου γα μικρές αποστάσεις κ.α.

• Απαγορεύονται οι αυτοσχέδιες δίαιτες και αν χρειάζεται να γίνει κάποια παρέμβαση, να ζητηθεί η συμβουλή ενός διαιτολόγου που θα ασχοληθεί επιστημονικά με τη διατροφή του παιδιού. Σε καμία περίπτωση δε μιλάμε για δίαιτα, αφού ο ειδικός ξεκινά τη θεραπεία με πρωταρχικό στόχο την επιβράδυνση του ρυθμού αύξησης του βάρους του παιδιού. Η διαδικασία της μελέτης και της σταθεροποίησης της διατροφής του παιδιού προηγείται του αδυνατίσματος.

• Σε περίπτωση που το παιδί είναι παχύσαρκο , οι προσπάθειές μας πρέπει να χαρακτηρίζονται από μεγάλη ευαισθησία. Πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι το παχύσαρκο παιδί δεν ευθύνεται για την κατάστασή του. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να δώσουμε στο παιδί να καταλάβει ότι είναι ένα φυσιολογικό παιδί , ανεξαρτήτως από το σωματικό του βάρος. Η εντύπωση που έχουν τα παιδιά για τον εαυτό τους , είναι συνήθως αυτή που έχουν οι γονείς τους γι’ αυτά. Εάν αποδεχθούμε το παιδί μας, όποιο και αν είναι το βάρος του, τότε θα αισθανθεί καλύτερα για τον εαυτό του και θα προσπαθήσει περισσότερο.

ΣΥΧΝΑ ΛΑΘΗ ΓΟΝΕΩΝ

Η αλήθεια είναι ότι οι γονείς καθορίζουν τα πράγματα σε σχέση με τη διατροφή των παιδιών. Ο ρόλος τους δεν είναι μόνο σημαντικός, αλλά έχει αποφασιστική σημασία για την εξέλιξη της ζωής του παιδιού. Ιδιαίτερα αυτοί που έχουν παιδιά παχύσαρκα θα πρέπει να απευθύνονται σε ομάδα ειδικών – παιδιάτρου, διαιτολόγου και ψυχολόγου. Τα λάθη συνήθως ξεκινούν από τη μικρή ηλικία και τα συνηθέστερα είναι τα εξής:

• Η μαμά μόλις ακούσει κλάμα νομίζει ότι το παιδί πεινάει. Όταν αυτό γίνεται συστηματικά, το παιδί τείνει να πιστέψει ότι όταν δεν αισθάνεται καλά, το φαγητό είναι αυτό που θα του λύσει το πρόβλημα.

• Υπάρχουν φορές που το παιδί αρνείται να φάει το κυρίως γεύμα. Στις περιπτώσεις αυτές, οι γονείς φοβούνται και πέφτουν στην παγίδα να του φτιάξουν κάτι πιο γευστικό, λιγότερο υγιεινό και με περισσότερες θερμίδες, προκειμένου να μη μείνει νηστικό. Αυτό βέβαια καταγράφεται από το παιδί και στη συνέχεια ακολουθείται ως τακτική.

• Οι γονείς συχνά ασκούν πίεση στα παιδιά να τελειώνουν το φαγητό που υπάρχει στο πιάτο τους – και συνήθως μιλάμε για μεγάλη ποσότητα – από φόβο μήπως δεν αναπτυχθούν σωστά. Δημιουργείται λοιπόν μια αποστροφή στο παιδί για το τρόφιμο που πιέζεται να καταναλώσει και έτσι δύσκολα το επιθυμεί από μόνο του.

• Άλλο ένα μεγάλο λάθος γίνεται από τους γονείς που χρησιμοποιούν το φαγητό ως μέσο τιμωρίας ή επιβράβευσης. Τα παιδιά δεν πρέπει να συνδέσουν το φαγητό με την αγάπη, την ασφάλεια ή την επιβράβευση. Αντίστοιχα, δεν πρέπει να ικανοποιούμε κάθε τους επιθυμία για λιχουδιές.

”Παχυσαρκία ” Μια σύγχρονη νόσος

Αναρτήθηκε απο: Σταυρούλα Γκιουζελίδου στις 31/05/2012 - Στην κατηγορία αρθρών: Γενικά -

Καθημερινά όλοι ακούμε τον όρο παχυσαρκία είτε από ειδικούς στην τηλεόραση ,είτε από τη γειτόνισσά μας, είτε από οπουδήποτε αλλού. Ωστόσο πόσοι άραγε γνωρίζουν πραγματικά τι είναι η παχυσαρκία; Παχυσαρκία λοιπόν, είναι η παθολογικά αυξημένη εναπόθεση λίπους στο ανθρώπινο σώμα. Αυτή η αύξηση της ποσότητας του σωματικού λίπους , συνεπάγεται όπως είναι φυσικό και αύξηση του σωματικού βάρους. Επειδή όμως ο προσδιορισμός της ποσότητας του σωματικού λίπους είναι μια πολύπλοκη διαδικασία. σήμερα χρησιμοποιείται ένας δείκτης που εκφράζει το σωματικό βάρος σε σχέση με το ύψος Ο δείκτης αυτός καλείται Δείκτης Μάζας Σώματος και ορίζεται από το πηλίκο του σωματικού βάρους (σε κιλά) δια του ύψους στο τετράγωνο(σε μέτρα). Αν λοιπόν αυτός ο δείκτης υπολογιστεί πάνω από 30 σημαίνει ότι ο άνθρωπος είναι παχύσαρκος. Ανάλογα πόσο υψηλότερος θα είναι ο δείκτης κρίνεται και ο βαθμός της παχυσαρκίας (πάνω από 40 αντιστοιχεί στον τρίτο και τελευταίο βαθμό παχυσαρκίας) .

Πέρα όμως από το αν κάποιος είναι παχύσαρκος ή όχι, σημασία έχει και η κατανομή του λίπους (Διαβάστε όλο το άρθρο…)

Νέες φωτογραφίες

Νέα Άρθρα

Θα μας βρείτε

Απ. Σούζου 13

Κομοτηνή

Tel: 2531083777

url